pokemon-go-sonsbeek
Tijdens het spelen van Pokémon Go wordt vaak geroepen dat de speler te veel met zijn hoofd in het mobieltje zit. Oftewel, de spelers lopen als zombies rond. Natuurlijk speelt ieder het spel op zijn manier en zullen er genoeg negatieve punten op te noemen zijn maar nu wil ik juist een positief punt belichten.

Het sociale contact tussen de spelers van alle leeftijden.

Als speler moet je naar buiten om Pokemon te vangen. En daarbij moet je naar Pokéstops voor Pokéballen en vele kiezen ook voor het vechten in Gym’s. Hier kom je uiteraard andere spelers tegen. En als er bijzondere Pokémon zitten of er staat een Lure aan dan ontmoet je er meestal best veel.

Genoeg kansen om andere spelers te ontmoeten dus. Wat ik zie gebeuren als ik zelf rondloop of sta stil bij een goede spot is dat je elkaar makkelijk aanspreekt over die ene Pokémon, team kleur of het geven van uitleg. Gister was ik in Den Bosch in het centrum en ik zag een Dratini die ik graag wilde vangen want daarvan had ik er nog maar 1. Na een paar rondjes lopen was hij ineens van mijn scherm verdwenen. Op dat moment staat er een groepje jongens stil die hem ook kwijt zijn. Ze vragen mij (leeftijdsverschil van zo’n 15 jaar) of ik hem gevangen heb omdat hij nu weg is. Helaas ben ik hem ook kwijt. Vervolgens hebben we het nog even over andere Pokémon en vragen ze mij wat mijn hoogste CP Pokémon is. Toch wel even onder de indruk 😉 (al ben ik dat zelf niet). Vervolgens nemen we afscheid en gaan we ieder zijn eigen weg.

Het aanspreken met Pokémon Go is dus een stuk makkelijker. Contact maken met andere is op deze manier leuk en zo nu en dan ook leerzaam als je wat uitgelegd wordt.

Daarnaast heb ik ook ontdekt dat je zo maar weer in contact kan komen met contacten van vroeger. In het Hoevelakense bos kwam ik ook een schoolgenootje tegen van heel vroeger. Heel leuk bijgekletst en uiteraard ook wat gevangen. Daarna nog een keer afgesproken vanwege mijn signeer sessie in de Bruna te Hoevelaken.

En nee, ik kwam zelf eigenlijk nooit in het Hoevelakense bos en wandel er nu flink op los met mijn kindje in de buggy. En dat vind hij absoluut geen probleem. Ik kom nog eens buiten!

In mijn optiek is dit het tegenovergestelde van alleen binnen op de bank zitten of met je vrienden en contact leggen via internet op welke manier dan ook.

Het is leuk dat je zo met elkaar in gesprek gaat en dat dit onder alle leeftijden gebeurd. Ik vind het persoonlijk een mooie sociale ontwikkeling. Ook voor personen met Autisme blijkt Pokémon Go een perfect middel te zijn om deel te nemen aan het geheel. En het blijkt ook nog een nuttige functie te hebben dat samen komen. De politie van Rotterdam zet zelfs Lures in om op cruciale momenten spelers aan te trekken naar plekken die gevoelig zijn voor een overval of andere ongewenste activiteiten.

Zo zie je maar hoe je gebruik kunt maken van de positieve effecten van zo’n enorm populair spel.

Daarbij wil ik nog wel even benadrukken dat het jammer is dat er natuurlijk ook misstanden zijn op druk bezochte plekken maar in mijn optiek heeft dit niets te maken met Pokémon Go zelf maar met het gedrag van deze groep mensen. Omdat ze naar buiten komen, zie je het gedrag. Maar op een festival of andere bijeenkomst zal het niet anders zijn. Elkaar op dit gedrag wijzen is het belangrijkste wat je wel kunt doen.

Ben jij een Pokémon Go socializer?